Ημισκουμπρισμός

O Ελευθέριος Παπαδημητρίου, φοιτητής Τμήματος Δημοσιογραφίας και ΜΜΕ, ΑΠΘ, απέστειλε στο 2020mag.gr ένα άρθρο του σχετικά με την viral επιτυχία του Μιθριδάτη και τον πολιτικό "χαμό" που ακολούθησε. Το δημοσιεύουμε.

Ημισκουμπρισμός

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

Στις 25 Μαΐου, το ένα τρίτο του θρυλικού hip hop συγκροτήματος, Ημισκούμπρια, αποφάσισε να βγάλει καινούριο κομμάτι σχεδόν δεκατριών λεπτών. Ο λόγος, βέβαια, για το Μιθριδάτη που κατάφερε μέσα σε 5 ημέρες να συγκεντρώσει σχεδόν 1 εκατομμύριο προβολές (και συνεχίζει).

Η ανταπόκριση στο YouTube βίντεο είναι παροιμιώδης, με σχεδόν 1 dislike για κάθε τριάντα τρία likes και την πλειονότητα των σχολίων από κάτω να επικροτούν την προσπάθεια του καλλιτέχνη. Μπορώ να πω πως ένιωσα κι εγώ, προσωπικά, μία ανάταση, παρακολουθώντας να γίνεται viral για καινούρια δουλειά ο ένας από τους τρεις του αγαπημένου συγκροτήματος της παιδικής μου ηλικίας.

Παρ’ όλα αυτά, καθ’ όσο το βίντεο συγκέντρωνε δεκάδες χιλιάδων προβολών μέσα σε λίγες ώρες, άρχισε να μπαίνει σε ζύμωση η διαδικασία να υποβαθμιστεί η προσπάθεια του εν λόγω καλλιτέχνη.

Εντεταλμένα Μέσα, αλλά και “μετριοπαθείς” δημοσιολόγοι και σχολιαστές, κατήγγειλαν τον “αντιπολιτευτικό” λόγο του κομματιού. Κάποιοι μίλησαν για συνειδητή ή και συναλλαγματική συμπόρευση του Μιθριδάτη με την αντιπολίτευση (κυρίως τον ΣΥΡΙΖΑ), ενώ άλλοι, πιο «αθώοι», επέμειναν απλώς σε μία υποτιθέμενη παραληρηματική ή ακόμα και συνωμοσιολογική προσπάθεια του ράπερ.
Βεβαίως, υπήρξαν και εκείνοι που προχώρησαν σε δολοφονία χαρακτήρα∙ προσπάθησαν να απορρίψουν τα μηνύματα του τραγουδιού αφού «προέρχονται από τον Μιθριδάτη και όχι τον Ρίτσο», μιας “καρικατούρας” -όπως θέλουν να περάσουν- της ελληνικής μουσικής, που δε δικαιούται να έχει πολιτική άποψη.
Τέλος, υπήρξαν και οι πλέον γραφικοί που βρήκαν την ευκαιρία να επιτεθούν στην Αριστερά και την προοδευτική παράταξη από καραμπόλας, μέσω του Μιθριδάτη.

Ακούγοντας το κομμάτι, αυτό που κάνει ο Μιθριδάτης, με τον ιδιάζoντα, ημισκουμπρικό στόμφο, είναι ότι προβάλλει ορισμένα προσωπικά του ευρήματα/βιώματα/ερωτήματα.

Μεταξύ άλλων παρατηρεί:

- προβληματική λειτουργία του Κοινοβουλίου (λόγω της έκτακτης πανδημικής κρίσης) και ενδεχόμενη εργαλειοποίηση αυτής από την Κυβέρνηση για να περνάει “μεγάλα” νομοσχέδια δίχως δημόσια διαβούλευση

- το αμφιβόλου ποιότητας εργασιακό νομοσχέδιο

- τη βαρύτητα που έχει δώσει η Κυβέρνηση, εν μέσω πανδημίας, για την ενίσχυση των αστυνομικών δυνάμεων και ελλιπή ενίσχυση του Ε.Σ.Υ.

- τη μονοφωνία των ΜΜΕ υπέρ της Κυβέρνησης, που ενδεχομένως να έχει προκύψει από την οικονομική ενίσχυση αυτών δίχως αντικειμενικά κριτήρια

- την ελαστικότητα του κράτους ως προς τη λειτουργία των εκκλησιών σε αντιπαραβολή με την προσπάθεια περιορισμού των διαδηλώσεων

- την επικύρωση του συγκρουσιακού νομοσχεδίου που προβλέπει πανεπιστημιακή αστυνομία (επίσης εν μέσω πανδημίας και άρα χωρίς δημόσια διαβούλευση με τους αρμόδιους)

- την αλαζονεία του διαγγελματικού Πρωθυπουργού της χώρας να απαιτεί συμμόρφωση στα μέτρα προστασίας από τον κορονοϊό, την ίδια ώρα που ο ίδιος και συνεργάτες του πολλάκις τα έχουν καταπατήσει

- Την προφανή εργαλειοποίηση της πανδημίας για απευθείας αναθέσεις έργων, θέτοντας ζήτημα υγιούς ανταγωνισμού και διαφάνειας

- Την κυβίστηση της Κυβέρνησης στο θέμα της Συμφωνίας των Πρεσπών

- Τις άθλιες συνθήκες ζωής των προσφύγων σε ελλαδικό χώρο 

Και ούτω καθεξής.

Τα παραπάνω, είναι μερικά μόνο σημεία τα οποία αναδεικνύει ο Μιθριδάτης.

Βλέποντας τις αντιδράσεις πολλών “μετριοπαθών φιλελεύθερων”, αναρωτιέμαι:

Γιατί να καταγγελθούν τα παραπάνω επιχειρήματα ως “αντιπολιτευτικός λόγος”;
Γιατί όποιος τα ενστερνίζεται έστω στο ελάχιστο περιφρονείται ως “ψεκασμένος ή συριζαίος”;
Γιατί η κριτική στη συγκεκριμένη Κυβέρνηση (όπως πρέπει να συμβαίνει με κάθε μορφή εξουσίας και κάθε δημόσιο πολιτικό πρόσωπο) μοιάζει γι’ αυτούς θέμα ταμπού; Γιατί είναι τόσο έντονη η προσπάθεια, είτε εντεταλμένα είτε όχι, να μην προβάλλεται οποιουδήποτε είδους κριτική στην Κυβέρνηση Μητσοτάκη;
Ποιος είναι ο ρόλος της δημοσιογραφίας σε όλη αυτήν την κατάσταση;
Η Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ το 2015-2019 δούλευε υπό το μικροσκόπιο των ΜΜΕ, πού είναι τώρα όλοι αυτοί να συνεχίσουν το δημοσιογραφικό έργο;

Το «πρόβλημα» είναι πως η επιχειρηματολογία του Μιθριδάτη και του κάθε Μιθριδάτη δεν αποτελεί συνωμοσιολογικό παραλήρημα, παρά εκφράζει ειλικρινείς ανησυχίες για πραγματικές κοινωνικές διεργασίες που μπορούν εύκολα να παρατηρηθούν στην καθημερινότητά μας.Τι κι αν είναι “αντιπολιτευτική”; Τουναντίον, σε μια υγιή δημοκρατία είναι θεμιτή η παρουσία της αντιπολίτευσης, ώστε να λειτουργεί ως ένας ακόμα μοχλός πίεσης στην όποια κυβερνητική αυθαιρεσία.

Είναι δικαίωμα κάθε δημόσιου προσώπου να εκφράζει την άποψη του. Ευθύνη εμάς των υπόλοιπων που ακούμε είναι να προσπαθούμε να παραμένουμε στην ουσία αυτών που λέει, είτε την αποδεχόμαστε τελικά είτε όχι, και να μην αφήνουμε το θυμικό μας να προβαίνει σε λογικές πλάνες που υποβαθμίζουν τη συζήτηση.

Με το κομμάτι του Μιθριδάτη στα "ουράνια" χωρίς να έχει μπει καν στις «τάσεις» του ελληνικού YouTube, με τις 780 χιλιάδες προβολές του 12ου Πίθηκου ένα μήνα πριν, με όσους καλλιτέχνες ήρθαν πριν και όσους τους διαδεχθούν, η τέχνη δεν πατρονάρεται αλλά, αντιθέτως, συνεχίζει να αποτελεί ελεγκτή της εξουσίας και εκπρόσωπο της κοινής γνώμης.

* Ο Ελευθέριος Παπαδημητρίου, είναι φοιτητής Τμήματος Δημοσιογραφίας και ΜΜΕ, ΑΠΘ

ΜΙΘΡΙΔΑΤΗΣ - "ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΤΑ ΧΡΩΣΤΑΩ" [A Short Music Film] 

12os Pithikos - "Ena Kalitero Avrio" | 12ος Πίθηκος - Eνα Καλύτερο Αύριο (Διαμαρτυρία) 

ΣΧΟΛΙΑ
Το 20/20 magazine σέβεται απόλυτα το δικαίωμα του αναγνώστη/ριας, να εκφράζει ανεμπόδιστα και ελεύθερα τις απόψεις του/της στο πλαίσιο ενός ελεύθερου και κόσμιου διαλόγου. Παρόλα αυτά υπογραμμίζουμε ρητά ότι τα σχόλια των επισκεπτών του www.2020mag.gr, εκφράζουν και απηχούν αποκλειστικά τον χρήστη/ρια και μόνον αυτόν. Το www.2020mag.gr διατητηρεί το δικαίωμα να μην αναρτά ή/και να διαγράφει απρεπή, υβριστικά και διαφημιστικά σχόλια (απαγορεύονται επίσης τα σχόλια που παραπέμπουν με ενεργό link σε άλλες ιστοσελίδες). Οι χρήστες που θα χρησιμοποιούν ύβρεις, απρεπείς εκφράσεις ή θα προκαλούν, θα αποκλείονται.