Δικαιοσύνη ή Θάνατος

Δικαιοσύνη για τις αδερφές μας. Δικαιοσύνη ή Θάνατος. Όλοι στο Σύνταγμα, απόψε στις 7.

Δικαιοσύνη ή Θάνατος

Δεκαπεντάχρονο κορίτσι καταγγέλλει βιασμό από δεκαεξάχρονο σε ΕΠΑΛ στη Δυτική Θεσσαλονίκη.
Ύστερα από λίγο άλλη μια μαθήτρια καταγγέλλει το δικό της βιασμό από το ίδιο άτομο. Ο διευθυντής του σχολείου περνάει ΕΔΕ γιατί προσπάθησε να συγκαλύψει (!) τους βιασμούς, να συγκαλύψει τους βιασμούς των μαθητριών του. Αντιλαμβάνεσαι κόσμε;

Λίγες μέρες μετά καθηγήτρια του ίδιου σχολείου ασκεί ακραίο bullying στο κορίτσι που βιάστηκε λέγοντας μέσα στην αίθουσα διδασκαλίας και μπροστά σε όλους τους μαθητές ότι «η μόνη καριέρα που θα κάνεις είναι να γίνεις πόρνη».

Επαναλαμβάνω για να εμπεδωθεί καθώς η επανάληψη είναι η μητέρα της μάθησης, έτσι μας έλεγαν στο δικό μου σχολείο οι δικοί μας παπαγάλοι κλείνει η νοητή παρένθεση, η καθηγήτρια του ανηλίκου κοριτσιού που βιάστηκε, της είπε μπροστά σε όλη την τάξη, ότι το μόνο που μπορεί στη ζωή της να κάνει είναι πόρνη να γίνει και αναρωτιέσαι με τα λίγα λογικά που σου απέμειναν πώς δεν της χίμηξε κάποιος τα μάτια να της βγάλει, τη γλώσσα να της ξεριζώσει να πάψει να πληγώνει και να σκοτώνει ανθρώπων ψυχές η άψυχη;

Μα τι διάολο έχουμε όλοι πάθει; Από ομαδική παράνοια πάσχουμε, μάλλον θα έχουμε συλλογικά παρανοήσει, δεν εξηγείται αλλιώς τόση αναλγησία, όχι δεν εξηγείται.

24χρονη κοπέλα καταγγέλλει ότι τη νάρκωσαν και τη βίασαν ομαδικά σε σουίτα ξενοδοχείου.

Ανακρίνεται παρανόμως χωρίς την παρουσία ψυχολόγου που πλέον υποχρεωτική από το νόμο έχει καταστεί.
Ο δε δικηγόρος, ο υπερασπιστής ήθελα να πω, των κατηγορουμένων, της ασκεί ψυχολογική πίεση μέσα στο αστυνομικό τμήμα να αποσύρει την καταγγελία, η ιατροδικαστική εξέταση γίνεται τρεις μέρες μετά.

Τρεις μέρες, το κορίτσι που βιάστηκε υποχρεώνεται να κουβαλάει τη βρώμα των βιαστών της και καθόλου δεν μας νοιάζει, δεν θα έπρεπε να μας νοιάζει, αν ο βιαστής φτωχός ή πλούσιος είναι.
Ο βιαστής τάξη δεν έχει, αταξικός ο βιαστής είναι. Ο βιαστής γένους αρσενικού είναι και ουσιαστικό που επίθετο δεν παίρνει. Ο βιαστής είναι βιαστής. Σκέτος.

Ώ δύσμοιρο γλυκό και γενναίο πλάσμα μου, πώς άντεξες καρδιά μου τι ντροπή για μας όλους και κατάντια, κατάντια και κτηνωδία μάτια μου, επειδή δεν βρέθηκε λέει διαθέσιμος ιατροδικαστής, άκουσε κοσμε άνιωθε, δεν βρέθηκε ιατροδικαστής διαθέσιμος να εξετάσει ένα βιασμένο πλην ζωντανό, ένα ζωντανό κορίτσι που βιάστηκε λες και υδραυλικό ψάχνανε να αλλάξει καζανάκι.

Συνυπαίτιοι να πάνε όλοι.

Από τον τελευταίο ανόρεχτο γραφιά με τη σφραγίδα ως την τηλεφωνήτρια που βαριότανε, τον κλητήρα που δεν έτρεξε, τον μικρό μπάτσο με το ειρωνικό χαμόγελο, το μεγάλο μπάτσο με το αυστηρό βλέμμα, τον ιατροδικαστή που ήταν «μπίζι»,το δάσκαλο που δεν μίλησε, τον καθηγητή, τον διευθυντή, τους φίλους που συγκαλύπτουν, της μανάδες τους τους πατεράδες τους, όλοι όλοι συνυπαίτιοι ενός διαρκούς βιασμού, ενός βιασμού των αδερφών μας που ούτε αρχή ούτε μέση ούτε τέλος έχει. Μόνο αίμα και πόνο.

Δικαιοσύνη για τις αδερφές μας. Δικαιοσύνη ή Θάνατος.

Όλοι στο Σύνταγμα, απόψε στις 7.

Τα κείμενα που δημοσιεύονται στην κατηγορία «Απόψεις» εκφράζουν αποκλειστικά τον/την συντάκτη/τριά τους και οι όποιες τοποθετήσεις και θέσεις τους δεν συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη του 20/20 Magazine.
Ακολουθήστε το 20/20 Magazine στο Google News, στο Facebook, το Twitter και το Instagram.
ΠΡΟΒΟΛΗ
ΠΡΟΒΟΛΗ