Psychology

Η ανάρτηση του συγγραφέα Αύγουστου Κορτώ για ένα από τα πιο συνήθη συμπτώματα της κατάθλιψης.

Πόσες φορές έχεις ανησυχήσει το ότι θα το ανακαλύψουν; Ναι, όλοι θα το μάθουν, από τον καθηγητή μέχρι τον εργοδότη σου: είσαι ένας απατεώνας. Στην πραγματικότητα δε ξέρεις τίποτα, δεν είσαι ικανός να μάθεις τίποτα και όποια απόδειξη έχεις για το αντίθετο είναι τυχαία.

Εδώ και 13 περίπου χρονιά δουλεύω ως ψυχολόγος και ψυχοθεραπεύτρια και ασχολούμαι με ανθρώπους, κυρίως γυναίκες, που έχουν βιώσει κακοποίηση, βιασμό ή κάποιο  άλλο ψυχολογικό τραύμα. Εδώ και τρεις μέρες έχω ταχυκαρδία, δεν μπορώ να την τιθασεύσω, δεν μπορώ να ηρεμήσω και να αποδεχτώ αυτό που συμβαίνει στο δημόσιο διάλογο.

Δεν ξέρω πως να ξεκινήσω να γράφω. Ο σκοπός μου είναι να γράψω κάποιες αρχικές σκέψεις για την ψυχολογική κατάσταση των ανθρώπων που έχουν πληγεί ανεπανόρθωτα από την πύρινη καταστροφή που συντελείται τις τελευταίες μέρες στη χώρα μας. Να υποθέσω με βάση την θεωρητική μου εμπειρία πως αισθάνονται, με βάση μαρτυρίες ανθρώπων που έχουμε από προηγούμενες αντίστοιχες καταστροφές, με όσα γνωρίζουμε από την ψυχοθεραπεία του τραύματος.

ΠΡΟΒΟΛΗ

Έχω τρείς τρόπους να ασχοληθώ με την Αφροδίτη Λατινοπούλου. Ο ένας είναι ως ειδικός ψυχικής υγείας, ο άλλος ως άνθρωπος που είναι και  ψυχολόγος στο επάγγελμα και ο τρίτος ως γυναίκα.

Η πανδημία και όλο αυτό που εκτυλίσσετε τον τελευταίο ενάμιση χρόνο τώρα, που πέρα από υγειονομικό, είναι βαθιά κοινωνικό και ψυχολογικό, έχει φέρει στην επιφάνεια μια έννοια, μια διεργασία, που θεωρώ ότι είναι το βασικό δομικό υλικό όλων των σχέσεων αλλά και της προσωπικής εξέλιξης του καθενός μας. Η έννοια αυτή είναι η Εμπιστοσύνη.

Ασχέτως από θρησκευτικές πεποιθήσεις, το αφήγημα του Πάσχα είναι γεμάτο συμβολισμούς που προσομοιάζουν πολύ σε αυτό που συμβαίνει σε ένα ψυχοθεραπευτικό «ταξίδι». Οι έννοιες αυτές έχουν να κάνουν με τις ενοχές και την τιμωρία, τον πόνο που σχεδόν πάντα έχει να κάνει με απώλειες, την διεργασία του πένθους και προοδευτικά την ανάσταση που αντιπροσωπεύει, την αναγέννηση, την άνοιξη. Την άνθιση και δημιουργία του νέου.

«Ο καπιταλισμός θα διαχειριστεί κάθε μορφή κεφαλαίου, εν προκειμένω το ψυχολογικό κεφάλαιο», γράφει η Eva Illouz στο βιβλίο της «Ψυχρή τρυφερότητα».

ΠΡΟΒΟΛΗ

Τις τελευταίες μέρες με αφορμή διάφορα ερεθίσματα και προβληματισμούς, με την λήξη διαφόρων δυσλειτουργικών καταστάσεων και την έναρξη καινούργιων, μου ήρθε για ακόμη μια φορά στη σκέψη μου μια έννοια που ως οικογενειακή ψυχοθεραπεύτρια έχω δουλέψει πολύ με αυτή. Αλλά είναι μια έννοια που με έχει απασχολήσει και στην καθημερινότητα μου ακριβώς γιατί έχει εφαρμογή όπου υπάρχει ομάδα: από μια οικογένεια, από μια θεραπευτική ομάδα, από μια ομάδα συνεργασίας, από μια σχολική τάξη, από μια κοινότητα (π.χ. ένα χωριό). Η έννοια αυτή είναι του «αποδιοπομπαίου τράγου».

Ελευθερία είναι η δυνατότητα που έχει ο άνθρωπος να δρα κατά βούληση, με βάση την αμοιβαιότητα της ελευθερίας του συνόλου. Να θέτει στόχους, σκοπούς και να αποφασίζει να τους πραγματοποιεί.

ΠΡΟΒΟΛΗ
©2021-2022 20/20 MAGAZINE - All rights reserved
 - 
Created by: Antonis Papavomvolakis - Developed by: codica
"