Ενοίκια: Κυβέρνηση και ιδιοκτήτες οι υπεύθυνοι για τη στεγαστική κρίση - Τι πρέπει να γίνει

Το Ινστιτούτο για την Έρευνα και την Κοινωνική Αλλαγή Eteron κατέγραψε τους λόγους για τους οποίους οι ενοικιαστές δυσκολεύονται να βρούν σπίτι με προσιτό ενοίκιο. Και προτείνει και τη λύση του προβλήματος.

Ενοίκια: Κυβέρνηση και ιδιοκτήτες οι υπεύθυνοι για τη στεγαστική κρίση - Τι πρέπει να γίνει
ΠΡΟΒΟΛΗ

«Ενοίκια: Αυξήσεις "φωτιά" 8,6% το 2022». «Εκτίναξη του συνολικού κόστους στέγασης». «Ενοίκια στα ύψη». «Ένας στους δύο ενοικιαστές δυσκολεύεται ή αδυνατεί να πληρώσει». Μερικοί από τους τίτλους για μια κατάσταση που πιστεύαμε ότι θα είναι προσωρινή και έγινε μόνιμη.

Προσωπικά, ψάχνω σπίτι πολλούς μήνες. Τον Φεβρουάριο, απελπισμένη από την συνεχή έρευνα που στέφθηκε με παταγώδη αποτυχία, κατέγραψα στο 2020mag.gr την εμπειρία μου με την ελπίδα ότι θα βρω σύντομα. Σήμερα, τέσσερις μήνες μετά, ψάχνω τρόπο να... πουλήσω ένα νεφρό, μήπως και μπορέσω να ανταποκριθώ στις τιμές των ελάχιστων και σε κακή κατάσταση διαθέσιμων σπιτιών προς ενοικίαση. Η κατάσταση παραμένει η ίδια. Σπίτια αξίας 300 ευρώ νοικιάζονται προς 700-800 ευρώ, ενώ σπίτια που μπορείς να μείνεις χωρίς να πρέπει να φέρεις συνεργείο κατεδάφισης και αναστήλωσης, δεν μπορείς να τα πληρώσεις.

Το Ινστιτούτο για την Έρευνα και την Κοινωνική Αλλαγή Eteron κατέγραψε τους λόγους για τους οποίους οι ενοικιαστές δυσκολεύονται να βρούν σπίτι με προσιτό ενοίκιο. Και προτείνει και τη λύση του προβλήματος.

Η έρευνα του Eteron είναι καταδεικτική

  • Οι μισοί/ές ενοικιαστές/τριες (47,8%) δυσκολεύονται ή αδυνατούν να πληρώσουν το ενοίκιό τους, ενώ το ζήτημα του ενοικίου απασχολεί πολύ ή αρκετά το 83,1%.
  • Το 61,7% δηλώνει ότι έχει προχωρήσει σε περικοπές άλλων βασικών αναγκών και το 15,2% ότι για να καλύψει τις άλλες βασικές του ανάγκες λαμβάνει κάποια οικονομική βοήθεια ή δανείζεται από τρίτους.
  • Ανασφάλεια (28,7%) και άγχος (21,9%) είναι τα κυρίαρχα αισθήματα που βιώνουν όσες και όσοι ζουν στο ενοίκιο.
  • Το 49,1% δήλωσε ότι εξαιτίας των στεγαστικών δαπανών αδυνατεί να αποταμιεύσει, το 41% απάντησε ότι αντιμετωπίζει οικονομική στενότητα, το 28,6% κάνει λόγο για ακύρωση προσωπικών σχεδίων, ενώ έπεται με 12,6% η ανάγκη εύρεσης δεύτερης εργασίας.
  • Ακριβό ρεύμα, υψηλό ενοίκιο, δυσκολία εύρεσης κατοικίας, κακή ποιότητα/κατάσταση της κατοικίας και ανεπάρκεια ψύξης/θέρμανσης συνιστούν την πρώτη πεντάδα των προβλημάτων ως προς την ενοικιαζόμενη στέγαση.
  • Ένας/μία στους πέντε (22,1%) λαμβάνει επίδομα ενοικίου.
  • Η κυβέρνηση (57,1%) και οι ιδιοκτήτες (50,2%) θεωρούνται οι βασικοί υπεύθυνοι για το στεγαστικό πρόβλημα.
  • Για τη λύση στο πρόβλημα, οι ερωτώμενοι/ες ζητούν αύξηση μισθών/θέσεων εργασίας (56,5%), πλαφόν στα ενοίκια (53,3%), φορολογικά κίνητρα στους ιδιοκτήτες για πιο προσιτές τιμές (37,9%), επίδομα ενοικίου (33,2%), πολιτικές για την κοινωνική κατοικία (23,8%), ρύθμιση του Airbnb (19,7%), αξιοποίηση των κενών δημόσιων κτιρίων (19,2%) και έλεγχο των κερδοσκοπικών επενδύσεων (golden visa κ.λπ.) (13%).
  • Στο κράτος (46%) και την κυβέρνηση (41,1%) πέφτει το βάρος και η προσδοκία εύρεσης λύσης στο ζήτημα. Ακολουθούν η «αγορά» με 28,4%, οι σύλλογοι ενοικιαστών με 19,6% και η Ευρωπαϊκή Ένωση με 15,4%.

Υπάρχουν λύσεις; Το ινστιτούτο λέει «ναι» και τις προτείνει

Η ερευνητική ομάδα του Eteron επισημαίνει ότι η εξάρτηση σημαντικής μερίδας των νοικοκυριών από τον ιδιωτικό ενοικιαζόμενο τομέα μεγαλώνει ταυτόχρονα με την επισφάλειά τους. Πρόκειται για ένα κρίσιμο σημείο που καθιστά επιτακτική τη δημόσια παρέμβαση για τη μετατροπή του εν λόγω τομέα σε μια οικονομικά προσιτή, αξιοπρεπή και εναλλακτική στεγαστική επιλογή.

Ειδικότερα, οι παρεμβάσεις και κατευθύνσεις πολιτικής που προτείνονται, περιλαμβάνουν:

  1. Επιδότηση ενοικίου, καθώς χρειάζεται να αυξηθεί αλλά και να διευρυνθεί για να καλύπτει μεγαλύτερο φάσμα δικαιούχων.
  2. Έλεγχο και ρύθμιση ενοικίου, που συνιστά μια άμεση παρέμβαση για τη συγκράτηση των τιμών, που μπορεί να έχει προσωρινή και ευέλικτη εφαρμογή, ενώ απαιτεί συνεχή παρακολούθηση και συνδυαστικά μέτρα ώστε να μη δημιουργήσει αγορές δύο ταχυτήτων.
  3. Ρύθμιση των βραχυχρόνιων μισθώσεων, μέσω μιας σειράς μέτρων και κυρίως της έκδοσης της ΚΥΑ που προβλέπεται από τον Ν. 4472/2017, αλλά με τις αναγκαίες προσαρμογές της, τόσο για λόγους αποτελεσματικότητας των περιορισμών που ορίζει όσο και εξαιτίας μεταβολών στην αγορά των βραχυχρόνιων μισθώσεων.
  4. Έλεγχο επενδύσεων και τάσεων χρηματιστικοποίησης της κατοικίας, όπου ζητούμενο είναι να περιοριστούν οι βραχυπρόθεσμες και ευκαιριακές επενδύσεις και να διαμορφωθεί ένα ασφαλές πλαίσιο για τις χαμηλότερης απόδοσης επενδύσεις (που συνιστούν μέχρι τώρα το χαρακτηριστικό γνώρισμα της αγοράς κατοικίας στην Ελλάδα), όπως επίσης και για τη σταθερή μακροπρόθεσμη απόσβεση των κεφαλαίων, διευκολύνοντας τη δραστηριοποίηση και μικρότερων επενδυτών, του δημοσίου και φορέων κοινωνικής και αλληλέγγυας οικονομίας.
  5. Υποστήριξη της κοινωνικής και οικονομικά προσιτής κατοικίας στο υφιστάμενο απόθεμα, μέσω δύο διαφορετικών μηχανισμών, όπως έναν φορέα υποστηριζόμενης στέγης, ή/και έναν φορέα διαμεσολάβησης. Για τον σκοπό αυτό, είναι σημαντική η υιοθέτηση κινήτρων προς τους/τις ιδιοκτήτες/τριες ακινήτων καθώς και η επιδίωξη προγραμματικών συμπράξεων με μεγαλύτερους ιδιοκτήτες ακινήτων, όπως το δημόσιο, οι τράπεζες, ιδρύματα, η Εκκλησία κ.α. Εδώ, υπάρχει ήδη μια θετική κεκτημένη εμπειρία μέσω πρόσφατων στεγαστικών παρεμβάσεων όπως το πρόγραμμα ΕΣΤΙΑ.
  6. Εκ νέου κατασκευή κοινωνικών και οικονομικά προσιτών κατοικιών, που παρότι κρίνεται ως δύσκολο εγχείρημα έχει σημαντικά περιθώρια ανάπτυξης. Προϋποτίθεται η διαμόρφωση ειδικού πλαισίου παραγωγής και διάθεσης κατοικιών από μη-κερδοσκοπικούς φορείς του δημόσιου και της κοινωνικής και αλληλέγγυας οικονομίας.
  7. Προστασία και ενδυνάμωση ενοικιαστών/τριών, μέσω ανάπτυξης ειδικών εργαλείων που θα επιτρέψουν τη συστηματική παρακολούθηση του ενοικιαζόμενου τομέα, τη θέσπιση ελάχιστων προδιαγραφών καταλληλότητας της κατοικίας, τη δημιουργία του θεσμού του “Συνηγόρου των Ενοικιαστών/τριών”, τη συμμετοχή των ενοικιαστών/τριών στην αξιολόγηση και διαμόρφωση του θεσμικού πλαισίου και των εργαλείων πολιτικής.

Βασική προϋπόθεση για όλα αυτά είναι η επαρκής χρηματοδότηση, η ενεργοποίηση διαφόρων επιπέδων της διοίκησης, ιδιαίτερα των Δήμων, και διοικητικές υποδομές, θεσμικά εργαλεία και επαρκής επιστημονική στελέχωση των φορέων που θα αναλάβουν τη συγκεκριμενοποίηση και υλοποίηση του κάθε μέτρου πολιτικής παρέμβασης.

Ως τότε οι ιστορίες αναζήτησης σπιτιού είναι όλες ίδιες. Απελπιστικά απογοητευτικές. Και χωρίς προοπτική να αλλάξουν: «Έχετε συστατική επιστολή από τον προηγούμενο ιδιοκτήτη; Εκκαθαριστικό; Γιατί χωρίσατε; Γιατί μετακομίζετε; Είναι ήσυχα τα παιδιά σας; Έχετε πολλούς φίλους; Κατοικίδια; Τι γνώμη έχετε για τους ξένους; Δημοσιογράφος; Α,όχι στην τηλεόραση, κρίμα...».

Ακολουθήστε το 20/20 Magazine στο Google News, στο Facebook, το Twitter και το Instagram.
ΠΡΟΒΟΛΗ
ΠΡΟΒΟΛΗ