Έλα ρε αθληταρά μου!

Ο Γιώργος Αποστόλου βρίσκεται στο (α)κατάλληλο σημείο, την (α)κατάλληλη στιγμή. Μια στιγμή, που ίσως να ήταν καταδικασμένη να μείνει μακριά απ' το φως. Κάθε μέρα, μια μικρή ιστορία και μία φωτογραφία από την Αθήνα και άλλες πόλεις ή τόπους της Ελλάδας. 

Έλα ρε αθληταρά μου!

Όταν πρωτοκλώτσησες το τόπι δεν το έκανες για να γίνεις πλούσιος. Το έκανες για να παίξεις. Δεν υπάρχει παγκόσμιο πρωτάθλημα μπακοτέρματος, ούτε μήλων. Ο μπαμπάς σου κλώσταγε μπάλα γεμισμένη με κουρέλια και η μαμά έπαιζε με τις φίλες της στο χωριό με τσιγκάκια.

Λέξεις άγνωστες λες; Όχι τόσο.

Ο 21ος αιώνας στην μητρόπολή μας μπορεί να μη μοιάζει τόσο με τον 20ο στο πατρογονικό μας χωριό αλλά κάπου η θύμηση αντέχει στις 4Κ τηλεοπτικές εικόνες και τα ιλλιγιώδη ποσά που εκταμιεύουν με κάθε τους ανάσα οι υπερ-επαγγελματίες του ποδοσφαίρου, του μπάσκετ ή του τένις.

Δεν πήγαινες για πρωταθλητής beach volley όταν πρωτοέπαιξες με την φουσκωτή μπάλα βόλεϊ στην παραλία, ούτε σκεφτόσουν το US Open μέσα στην χαρά που σου έδωσε ο μπαμπάς όταν σου έδειξε πως να παίζεις ρακέτες.

΄Ισως επειδή ο ερασιτεχνικός αθλητισμός έχει μόνο νικητές, ίσως επειδή δεν γεννηθήκαμε όλοι με χάρισμα ή με sporting conditioning από την οικογένειά μας.

‘Ίσως γι’αυτούς τους λόγους, ένα φιλέ στην άμμο, μια γυρτή μπασκέτα στην παλιά πλατεία και λίγος ελεύθερος χώρος στον αστικό ιστό, παραμένουν ακόμη κι όταν τα παρατηρείς, το πιο σύντομο ταξίδι στην παιδική ηλικία. Και στην αθλητική αγνότητα…

Ακολουθήστε το 20/20 Magazine στο Google News, στο Facebook, το Twitter και το Instagram.
ΠΡΟΒΟΛΗ
ΠΡΟΒΟΛΗ