Culture

Όταν κανονίζαμε με τον Σπύρο Γραμμένο να κάνουμε αυτό το podcast για το 2020mag.gr, με ρώτησε αυθόρμητα: «Ωραία, τι έχεις στο μυαλό σου να κάνουμε;». Σκέφτηκα πως τα ήθελα όλα: να μας διηγηθεί τη μουσική του ιστορία, να τον ακούσουμε να τραγουδάει ζωντανά, να μας πει τι πιστεύει για όλα όσα ζούμε, να μας μιλήσει για όλα όσα νιώθει. «Θα έχουμε τον Σπύρο Γραμμένο και θέλω να το γιορτάσουμε», ήταν η απάντησή μου. Κι εκείνος πήρε την κιθάρα του, κάθισε απέναντί μου και η γιορτή ξεκίνησε.

Η Ελεονώρα Ζουγανέλη δε χρειάζεται συστάσεις. Τρία χρόνια μετά το ατμοσφαιρικό «Πού με φτάσανε οι έρωτες» επιστρέφει στη δισκογραφία με ένα νέο άλμπουμ με τίτλο «Πάρ’ το αλλιώς», αυτή τη φορά όχι με καινούρια προσωπικά τραγούδια που της εμπιστεύθηκαν τραγουδοποιοί, αλλά με εκείνα που έχουν αναγνωριστεί μέσα από φωνές άλλων και που την έχουν συντροφεύσει σε όλη την καλλιτεχνική της πορεία ως τώρα. Τραγούδια που δεν χρησιμοποιήθηκαν μόνο για να «γεμίζουν» τα μουσικά της προγράμματα, αλλά μοναδικές μουσικές καταθέσεις από τις εποχές που κι εκείνη προσπαθούσε να κατακτήσει τη δική της προσωπική γλώσσα έκφρασης.

Την Κυριακή 11 Απριλίου παρουσιάζει το «Live Screaming» από την Αμοργό και με αφορμή αυτό μας άνοιξε την καρδιά της και μας μίλησε για όλα. Έδωσε, όμως, στο κοινό της και μια μεγάλη υπόσχεση: «Μετά το πρώτο live που θα ’μαστε όρθιοι, γεροί και χωρίς το φάντασμα του φόβου και του ιού, θα τους πάρω έναν έναν αγκαλιά». Μέχρι να συμβεί αυτό, ας απολαύσουμε τη Ματούλα Ζαμάνη σε μια ξεχωριστή διαδικτυακή συναυλία.

Βλέποντας τα δυο φαβορί για το Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας νομίζει κανείς για μια στιγμή ότι βρίσκεται στο Sundance, το φεστιβάλ ανεξάρτητου κινηματογράφου. Έχουν αργό ρυθμό και μια ανατολίτικη εσωτερικότητα, καθόλου τυχαία καθώς και οι δυο σκηνοθέτες έλκουν την καταγωγή τους από την Άπω Ανατολή. Μετά τον περσινό θρίαμβο των Παράσιτων οι ασιάτες έχουν αφήσει το αποτύπωμα τους.

ΠΡΟΒΟΛΗ

«Σιχαίνομαι την αδικία και οποιαδήποτε μορφή βίας γιατί ξέρω τι μου προκαλεί, ξέρω τι μπορώ να γίνω. Δεν θέλω να δω τον αδερφό μου να με αντικρίζει με τρόμο. Δεν θέλω να με δουν οι άνθρωποι μου να μεταμορφώνομαι».

Γνωστή για τα Όσκαρ που δεν έχει κερδίσει, η Γκλεν Κλόουζ μετράει πάνω από 40 χρόνια καριέρας. Στην ταινία του Netflix «Το τραγούδι του Χιλμπίλη» η Κλόουζ μεταμορφώνεται σε μια εκκεντρική γιαγιά από τα βουνά που προσπαθεί να βοηθήσει τον εγγονό της να ξεφύγει από ένα προδιαγεγραμμένο, μίζερο μέλλον στα Απαλάχια Όρη. Είναι ικανή αυτή η χαμελαιοντική υπέρβαση, ώστε να της απονέμει η Ακαδημία το βραβείο Β’ Γυναικείου Ρόλου;

Να μετρήσουμε στα καλά της καραντίνας ότι στις φετινές υποψηφιότητες για Όσκαρ καλύτερης ταινίας υπάρχουν και ταινίες χαμηλών τόνων που "μυρίζουν" ανεξάρτητο αμερικάνικο κινηματογράφο, μικρά αλλά καθόλου σιωπηρά δράματα, απομυθοποιητικές αφηγήσεις και δυο ταινίες που αναφέρονται σε μια δύσκολη και "επική" περίοδο της σύγχρονης αμερικάνικης ιστορίας: Η δίκη των 7 του Σικάγο του Ααρον Σόρκιν, παραγωγή του Netflix και Ο Ιούδας και ο Μαύρος Μεσσίας του Σάσα Κινγκ.

Μποέμ, λυρική, ανεξάρτητη. Η Μαρία Πολυδούρη γεννήθηκε, ερωτεύτηκε και πέθανε Απρίλιο μήνα. Όλη της η ζωή φαίνεται πως σημαδεύτηκε από τραγικά γεγονότα, παρ’ όλα αυτά κατάφερε να ζήσει όπως εκείνη ήθελε και να δημιουργήσει ένα έργο ξεχωριστό και διαχρονικό. Μια επαναστάτρια της εποχής της.

ΠΡΟΒΟΛΗ

Είναι ένας από τους πιο ολοκληρωμένους τραγουδοποιούς της γενιάς του, από εκείνους που δίνουν τροφή ταυτόχρονα στην καρδιά και τη σκέψη. Ο Αλέξανδρος Εμμανουηλίδης έχει πολύ ταλέντο και ξεκάθαρη άποψη, αλλά προπαντός συνέπεια στην καλλιτεχνική παρουσία του τα τελευταία 14 χρόνια. Μιλήσαμε μαζί του στο "PODήλατο στο 20/20" για το τρίτο προσωπικό album του «Κάτι σαν ήλιος» και είπαμε κι άλλα πολλά.

Οι εκδόσεις Ιωλκός πρόσφατα εξέδωσαν ένα μικρό βιβλιαράκι που φέρει τον τίτλο «145 σκέψεις για την ατομική ευθύνη». Το βιβλίο υπογράφει ο δικηγόρος Αντώνης Ξενάκης και μέσα σε αυτό ξεδιπλώνει 145 σκέψεις του γύρω από την έννοια της «ατομικής ευθύνης». Σύμφωνα με το σημείωμά του, αφορμή για τις σκέψεις αυτές στάθηκαν τα γεγονότα των τελευταίων ετών στην Ελλάδα, ενώ συγκεκριμένα γράφτηκαν από τις αρχές του Ιουλίου 2010 μέχρι τα τέλη Ιουλίου 2012. Η εκμετάλλευση της επικαιρότητας για την έκδοση αυτή αποτελεί, νομίζω, μια έξυπνη απόφαση, ύποπτη, ωστόσο, ως προς τους στόχους της.

Ξεχώρισε για τα τραγούδια του στις «Άγριες μέλισσες» και όχι τυχαία. Ο Αλέξανδρος Σιδηρόπουλος είναι διεθνώς βραβευμένος sound editor και συνθέτης για την τηλεόραση και τον κινηματογράφο, ενώ το 2019 κυκλοφόρησε το πολύ ενδιαφέρον αγγλόφωνο album του «Home», που κινείται μουσικά μεταξύ americana και folk/rock.

Αν ποτέ πέσει στα χέρια σας το βιογραφικό του Μάκη Παπαδημητρίου δεν θα βρείτε τις παραστάσεις που έχει παίξει, ούτε μία ακόμα ξένη γλώσσα. Αντιθέτως, θα διαβάσετε για το παιδικό του όνειρο να γίνει πιλότος, για την αγάπη τους στις μηχανές και για τον εθισμό του με τον κύβο του Ρούμπικ.

H Ευτυχία Γιαννάκη είναι η ανερχόμενη δύναμη στην αστυνομική λογοτεχνία. Μας έδωσε την “Τριλογία της Αθήνας” και γνωρίσαμε τον αστυνόμο Χάρη Κόκκινο πρωταγωνιστή των βιβλίων της. Στα βιβλία “Στο πίσω κάθισμα”, “Αλκυονίδες Μέρες”, “Πόλη στο φως” είδαμε την ζωή της Ελλάδας στην κρίση μέσα από τα μάτια της. Τώρα, ετοιμάζει το δεύτερο βιβλίο της “Τριλογίας του βυθού” . Είναι η καλεσμένη της Δευτέρας στο «Ερωτηματολόγιο του συγγραφέα».

Ο Πολιτιστικός Σύλλογος "Αντίπαρος Εν Πλω", αντλώντας έμπνευση από την Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης διοργανώνει τη δράση «Η Αντίπαρος γεμίζει ποίηση».

Ένα αφιέρωμα στον μεγάλο Έλληνα συνθέτη, που γεννήθηκε έναν Μάρτιο, πριν 82 χρόνια.

Στο τελευταίο της βιβλίο "Μια γυναίκα απολογείται" εξιστορεί την πραγματική ιστορία μια κακοποιημένης από τον πατέρα της κοπέλας, που βρέθηκε άστεγη και υπό απειλή βιασμού σκότωσε τον επίδοξο βιαστή της.

Πάτησα ανυποψίαστος το link. Καλλιτέχνες: Lah Porella, Papazó. Τίτλος τραγουδιού: «Φινάλε». Μπροστά μου άρχισε να χορεύει σαν σαμάνος γύρω από τη φωτιά η άγρια πραγματικότητα. Η αλήθεια για όλα αυτά που ζούμε σε τέσσερα λεπτά, μέσα από τους συνταρακτικούς στίχους ενός 22χρονου κοριτσιού.

Ο Ηλίας Πανταζής είναι μια δραματική μορφή στο καινούργιο βιβλίο «Άδειο άλογο» του Παύλου Μεθενίτη που κυκλοφόρησε πριν λίγους μήνες από τις εκδόσεις Εύμαρος. Είναι ένας ήρωας αρχαίας τραγωδίας σε έναν Σπαρακτικό μονόλογο.

8 σκίτσα για την Τέχνη που αντιστέκεται.

Είναι ο μετρ του αστυνομικού μυθιστορήματος στην Ελλάδα και όχι μόνο. Θυμάμαι κάποτε ήμασταν στον ίδιο χώρο και από την τζαμαρία τον κοίταζε μια παρέα γυναικών. Μπήκαν μέσα και ρώτησαν τον υπεύθυνο αν ήταν ο Πέτρος Μάρκαρης. Σε λίγο ήρθαν κοντά του. Ήταν Ισπανίδες τουρίστριες και φανατικές αναγνώστριες του. Την ίδια απήχηση έχει και στις άλλες πολλές χώρες που μεταφράζονται τα βιβλία του. Η δουλειά του στα ελληνικά γράμματα δεν χώρα στον πρόλογο μιας συνέντευξης. 

"Ας είμαστε ανοιχτοί σε καινούργια πληροφορία και σε καινούργιες εμπειρίες για να νιώθουμε ότι έχουμε και λόγο ύπαρξης".

«Στην ουρά, στην αποβάθρα, δίπλα στις γραμμές του τρένου, μας συμβούλευσαν: μη λερώνεστε, μη φωνάζετε, μην ανοίγετε τα παράθυρα, μην κρύβεστε, μην κλέβετε αντικείμενα του τρένου, μην ανταλλάσσετε παπούτσια ή παντελόνια, μη λύνετε τις κοτσίδες. Επειδή μετά το ψωμάκι πεινούσαμε πάλι, μας έδωσαν δυο φέτες τυρί. Σοκολάτα δεν μας ξανάδωσαν. Το τρένο καθυστερούσε και όλοι το περιμέναμε με περιέργεια.»

Ο Κώστας Ακρίβος είναι ο συγγραφέας που με ξεχωριστό τρόπο φέρνει στην επιφάνεια φωνές ανθρώπων που δεν πρέπει να ξεχαστούν.

Ως συγγραφέας ήθελα να αρχίσω με αλήθεια και να τελειώσω με τέχνη, δηλώνει σε μία από τις συνεντεύξεις του ο Βιετναμέζος-Αμερικάνος ποιητής, Ocean Vuong, αναφερόμενος στο με τον υπέροχο τίτλο αυτοβιογραφικό μυθιστόρημά του «Στη γη είμαστε πρόσκαιρα υπέροχοι», με το οποίο έκανε τα πρώτα βήματά του στον χώρο της πεζογραφίας.

©2021-2022 20/20 MAGAZINE - All rights reserved
 - 
Created by: Antonis Papavomvolakis - Developed by: codica
"